جدیدترین اخبار والیبال در کانال ما عضو شوید

Arrow up
Arrow down


والیبال ایران: در حالی که تمام نگاه والیبال ایران در سال گذشته به المپیک ریو بود و همین عامل کیفیت والیبال کشورمان را در خیلی از شاخص ها کاهش داد، این انتظار وجود دارد که از حالا برنامه ریزی ها برای المپیک 2020 با نگاهی جدید و توجه ویژه به مسابقات داخلی، انجام شود.

والیبال ایرانحدیثه حبیبی - والیبال ایران؛ رقابت های لیگ برتر والیبال مردان کشور از تاریخ 28 مهرماه آغاز می شود تا شور و هیجان والیبالی بازهم ورزش ایران را گرفته و زمین های 9 در 9 والیبال دوباره شاهد پنجه اندازی مردان بلند قامت و رقص توپ های زرد و آبی در میدان باشند. لیگ برتر والیبال در سال گذشته بدون هیچ تردیدی لیگ پویایی نبود و در واقع می توان گفت تمام و کمال قربانی تیم ملی شد تا رویای 52 ساله محقق شود.

 

 

در لیگ بیست و نهم اگرچه جرقه های امید بخشی هم دیده شد اما آنچه مسلم است آن لیگ نه خروجی خاصی برای تیم ملی داشت و نه ستاره و آینده سازی به والیبال ما معرفی کرد و البته حواشی ناخوشایندی مثل مشکلات فراوان مالی، انصراف تیم ها، تغییر مدام برنامه مسابقات، درگیری بازیکنان و ... که از ابتدای آن وجود داشت تا پایان مسابقات به قوت خود باقی ماند و دست آخر از قهرمان لیگ هم با انصراف پیکان از مسابقات رونمایی شد. حتی حضور سیچلو در مسابقات والیبال هم اتفاق خاصی را رقم نزد و اگر از نام حمزه زرینی که اتفاقا پدیده هم نبود فاکتور بگیریم ایران با همان تیم کواچ کارش در انتخابی تا المپیک را آغاز و به اتمام رساند.

 

البته والیبال ایران در سال 94 در برهه زمانی خاصی قرار داشت، سالی که منتهی به مسابقات انتخابی المپیک بود و عجیب نبود فدراسیون والیبال کشوری که تاکنون رنگ المپیک را به خود ندیده تمام داشته هایش را در جهت رسیدن به این رویای ملی خرج کند.

تیم ملی والیبال ایران

*نگاهی به عملکرد تیم ملی والیبال ایران در سال95؛ تمام مسیرها به سمت ریو...

نگاهی به عملکرد تیم ملی والیبال ایران نیز نشان می دهد که در تیم ملی هم فقط نتیجه گیری برای رسیدن به المپیک در دستور کار قرار داشت و شرکت در تمام تورنمنت های جانبی با تیم ب و از طرفی استفاده از بازیکنان امتحان پس داده و کمترین ریسک ممکن در این زمینه گویای همین مطلب است. در واقع سال 95 برای تیم ملی والیبال ایران پر استرس آغاز و به طلسم شکنی 52 ساله انجامید. وقتی پیرمرد آرژانتینی قدم به ایران گذاشت هیچ کس هدفی جز ریو نداشت و همین بود که نتایج نه چندان دلچسب لیگ جهانی 2016 منتقدان را خاموش نگه داشت چرا که همه به دنبال هدفی بزرگتر بودند و باکی از فدا کردن لیگ جهانی با هدایت مربی تازه واردی که هنوز شناختی از بازیکنانش نداشت، برای رسیدن به رویای 52 ساله نبود. ایران سپس با برگزاری چند اردوی دوستانه و دست گرمی، قدم به سرزمین آفتاب تابان گذاشت تا برای چیزی بجگند که 4 سال قبل هم استحقاق رسیدن به آن را داشت اما شانس با ولاسکوی پرآوازه یار نبود تا اینبار نگاه مردم ایران به تفکرات زوج لوزانو - سیچلو باشد.

تیم ملی والیبال ایران

انتخابی ژاپن برای ما سراسر استرس و هیجان بود. چه اهمیتی داشت که زیبا بازی کنیم، همه برد می خواستند و صعود، صعود به المپیک! همین بود که چشم روی هم گذاشتیم و به چشم خود دیدیدیم که چگونه غیرممکن سال های دور ممکن شد! ایران با ایستادن در رده دوم مسابقات انتخابی المپیک و جلوی چشم همه ی چشم بادامی هایی که زمانی پای ثابت المپیک بودند مقتدرانه بار سفر به ریو بست. بدین ترتیب بود که تیم ملی به سمت ریو پرواز کرد و جوانی مثل محمد جواد معنوی نژاد را به اسم استفاده از توانایی و تجربه سایر بازیکنانی که در مجموع یک ست هم به میدان نرفتند در ایران جا گذاشت و حتی بدون ظریفش راهی المپیک شد. از حواشی ناخوشایند و غیر حرفه ای رژه که بگذریم نمایش تیم ملی در المپیک اما همسطح توقعات بالا رفته علاقمندان نبود و اگرچه پنجمی مشترک روی کاغذ عنوانی شایسته بود اما نه بازیکنان، نه مردم و نه حتی مسئولانی که تورنمنت های قبلی را به درستی فدای راهیابی به ریو کرده بودند، از آنچه به عنوان والیبال ایرانی در المپیک ریو به نمایش گذاشته شد رضابت نداشتند و همین بود که جایگاه لوزانوی منفعل در تیم ملی سست شد و صحبت از گزینه های احتمالی به میان آمد. پرونده ای که کماکان باز است و گزینه هایی که کماکان روی میز! حالا والیبال ایران یک تیم المپیکی است و رئیس فدراسیونش نیز سکوی المپیک 2020 را نشانه گرفته پس نیاز به تزریق تدریجی نسل جدید در پست پست این تیم دیده می شود.

تیم ملی ب والیبال ایران

*قهرمانی تیم ملی ب در کاپ آسیا؛ تلاش شاگردان شهنازی را ستایش کنیم، برنامه همین بود...

در تیم ملی ب نیز که فلسفه تشکلیش تزریق جوانترها به تیم اصلی است هم البته شرایط فرقی نداشت و یاران شهنازی نیز از همان الگویی پیروی کردند که لیگ برتر و تیم ملی بزرگسالان از آن پیروی می کرد، منتهی شدن تمام تلاش ها برای المپیک. هفت ماه اردو نشینی شوخی نیست! ناصر شهنازی درست می گوید بچه های تیم ملی ب که به خوبی می دانستند آلترناتیو المپیکی ها هستند و فقط معجره می تواند جایگاهشان را از ب به الف ارتقا دهد، مردانه جنگیدند تا حداقل تلاششان به قهرمانی در یک تورنمنت ختم شود. صحبت از مسابقات کاپ آسیاست. جایی که همه ی غول های قاره کهن آن را به چشم جام تجربه اندوزی برای بازیکنان جوانشان دیدند و ایران اهداف مختلفی را دنبال کرد. تیمی که ناصر شهنازی به تایلند برد هم بازیکن جوان جویای تجربه داشت هم پاسور 37 ساله ی در فکر خداحافظی ... تیمی که حتی یک بازیکن ار ترکیب المپیکی ایران نداشت و میانگین سنی اش عجیب بالا بود! این تیم بدون شکست قهرمان جام کنفدراسیون آسیا شد اما بخش زیادی از تلاش بچه ها و کادر ایرانی اش زیر بار انتقادات نادیده گرفته شد.

 

هر چند منصفانه نگاه کنیم کارشناسان منصف هم پر بیراه هم نمی گویند. در برهه ای که ستاره های تیم اصلی ایران یکی یکی حرف از بازنشستگی و خداحافظی زده یا از دردهای کهنه شان پرده بر می دارند، جای خالی جوانانی که بجنگند و تجربه اندوزی کنند در تیم دوم ایران به خوبی دیده می شود و در مقابل باید پذیرفت تیم ب در اصل آلترناتیوی برای تیم المپیک بود که سرانجام کارش به کاپ آسیا رسید نه تیمی همیشگی با همین بازیکنان! هر چه هست تلاش شاگردان شهنازی برای قهرمانی شایسته ستایش است و این سیاست های کلی مسئولان در این زمینه بود که هیزم به آتش نگرانی های مردم و کارشناسان از نسل بعدی والیبال ایرانی ریخت.

لیگ برتر والیبال

*لیگ 3 قطبی سی ام؛ مسابقات داخلی توجهات بیشتری می طلبند...

المپیک ریو و تمام برنامه هایی که برای المپیکی شدن پیاده شد و البته فدراسیون را به اهدافش رساند به پایان رسید و حالا والیبال ایران دوباره نقطه سر خط است. اگرچه تیم های ملی ما هم اکنون در استراحت به سر می برند و مهمترین چالش پیش رو انتخاب سرمربی جدید است، اما وضعیت لیگ سی ام کاملا متفاوت می باشد. طبق قرعه کشی انجام شده سوپر لیگ 95 قرار است با شرکت 12 تیم برگزار شود. اما نگاهی به وضعیت فعلی تیم ها هم نگران کننده است. لیگی که تنها پایتخت ایران در آن 5 نماینده دارد و هنوز هم کارخانه بانک سرمایه خوب کار می کند و پیکان پرستاره و شهرداری ارومیه ای که امسال چشم به درخشش خارجی ها دوخته، مدعیان اصلی قهرمانی آن محسوب می شوند. امسال دیگر خبری از نمایندگان جنوبی همیشه غرق در مشکلات مالی نیست و از طرفی شهر بزرگ مشهد هم در آن نماینده ای ندارد. در لیگ سی ام توازن حتی در حد حداقلی نیز برقرار نیست. مدعیان تا دندان مسلح هستند و تازه واردها هم آمده اند که فقط آمده باشند. برخی تیم ها مثل شهرداری تبریز، آرمان اردکان و هاوش گنبد و... هم با کمترین تغییر به دنیال رده های میانی جدول هستند و از طرفی تیم هایی مثل کاله آمل و پارسه تهران هم که یکی متشکل از تیم ملی جوانان است و دیگری نیروهای مسلح، هدفشان از شرکت در لیگ با سایرین متفاوت است. امسال جای زیادی برای مانور و شناخت چهره های جدید نیست و حتی بازیکنان بسیار زیادی بدون تیم مانده اند تا تمام امیدشان به لیگ یک باشد. اما خوشبختانه سیچلو با فدراسیون ایران قرارداد طولانی مدت دارد و انتظار می رود فدراسیون نشینان لیگ های برتر و دسته یک را با نگاه متفاوت تری دیده و بیشتر از قبل جدی بگیرند تا حضور چشم های تبزبین کادرفنی تیم های ملی در مسابقات مختلف، ضمن ایجاد انگیزه به باشگاه داران و بازیکنان، باعث بالاتر رفتن خروجی لیگ ها نیز شود.

 

از طرفی سختگیری در برگزاری لیگی منظم، برخورد جدی با خاطیان و حمایت مساوی از تمام تیم ها از دیگر انتظاراتی است که از مسئولان فدراسیون وجود دارد تا لیگی که از آن به عنوان بازوان تیم ملی یاد می شود امسال حداقل شرایط جدیدی را تجربه کرده و مشکلات سال قبل تکرار نشود. بدون شك راه 4 ساله واليبال ايران براى موفقيت در المپيك توكيو از هم اكنون آغاز شده و اگر بخواهد ضمن تداوم بخشیدن به درخشش سال های اخیر در 2020 هم نتیجه بگیرد همین توجه به مسابقات داخلی است که تضمین کننده نسل های بعدی والیبال ماست و فدراسیون باید همه جانبه تر از گذشته آن را جدی بگیرد.

عضویت در کانال تلگرام والیبال ایران

نوشتن دیدگاه


* دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
* پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
* ارسال پیام توسط یک نفر با نام های مختلف ممنوع است.
* پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال

دیدگاه‌ها  

ستاره  روشن
+7 # ستاره روشن 1395-07-18 11:10
ما هم همین رو می گیم. با انبار کردن تمام بازیکنان تیم ملی توی یک تیم به صرف داشتن سرمایه، انگیزه از تیم های دیگه لیگ گرفته می شه و نه تنها استعدادهای جدید رشد نمی کنن و به چشم نمیان، بلکه به خاطر قابل حدس بودن برنده نهائی، لیگ جذابیت و تحرک لازم رو هم نخواهد داشت . خوب بود فدراسیون تمهیدی به کار می برد و تیم هارو مکلف می کرد بیشتر از دو بازیکن از تیم ملی نتونن بگیرن و باقیش رو از جوانان با استعداد پر کنن تا تیم ها تقریبا همسطح باشن و همه بتونن بهترین انرژی خودشون رو به کار بگیرن . این جوری هم لیگ جذابی می شد، هم همه امکان بروز پیدا می کردند. بعد هم تفاوت دستمزدها خیلی خیلی بیشتر از تفاوت لیاقت هاست. بازیکنان جوان ما واقعا این همه با بازیکنان تیم ملی فاصله ندارن. بی عدالتی هیچ وقت جواب نداده و باز هم نمی ده. غیبت تیم هائی مثل ثامن مشهد هم به نفع والیبال ما نیست. تیم هرمزگان و زاهدان که طفلکی ها هیچ! والیبال اگر بخواد تبدیل به بازی اول گروهی کشور بشه باید از همه نقاط کشور نماینده داشته باشه و منحصر به چند تیم مرکزنشین نشه
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن | گزارش به مدیر

آخرین عناوین

  1. همه
  2. مطالب
  3. تصاویر
  4. ویدیوها

هر آنچه در والیبال نیاز دارید

محصول پرفروش فروشگاه والیبال ایران

پربحث ترین مطالب ماه